هفت آبان اومه بازم تو گرهتم چی تشم بل بنالم تا قیومت سی غریبی کورشم خت وری ای کورشم تا بلکنم کاری کنی بی صحابه ای زمونش حکمته جاری کنی خت وری تا وت بگم روزی و نومت ويچو نی اجنبي وابی و زور نومي و حونت ويچو نی ويچو جرمه ار بيايه نومه پاکت سر زهون گپ و آزادی بگيمون ايدرارن ده نخون بو وری بی بو صحابه جل جل وابی حونمون جي همه ی خوبی که گهتي دزدرويه لونمون کوچنيتون همدرنگل مال خو مرگی زيه تا وريسيمون د بی یک درد بی دردی بيه تا وريسمون د بی یک ما و نسل آرشيم تش بنيم من دشت خارل تا بيونن آتشيم تا وريسيمون بيونن پور پاک کوروشيم زر درفش کاویانی بانی منشورشيم

نواچمنيت ای زخمه که بد طوری بد ويبو نبنديتون د ای رهنه که سر لشتون رد ويبون نوابیتون هره فييي نیاره ای بريين نوابیتون و گرگی بی حیا تا کی دريين؟ مو نونم سيچه ايطو ويرکنيتون باغ ریشه نوابيتون و بردی سرد که ويبيمون و تیشه د خاطر جم نوابيتون ایا بارون نم نم د چی کهشور ايشوره پلشتينه د کم کم بيون بيتون و من چاله ی دلل حرمت تشی هه د خاطر جم نوابيتون هني هم آرشی هه نبنديتون جلو دريانه دریا بهسني نی که ای موجی و ره افتا وته اشکهسني نی با سپاس فراوان اسداله زمانی اميراباد(خلمر)

یکی نيسي بگو ایما چه ايخيم د نيخن بشنفن ایما چه ايگيم دهه ی شصتي همش هم جون و پشتن دهه ی هفتاديل خشونه کشتن فقيري کرده سر من جون مردم خدا نی کوچني دورت بگردم د بیکاری یه کاری کرده سرديم بهاري نيسه ويچو زرد زرديم سراسر خاکمون چشمه ی طلایه د قسمت مردمش تربه ی بلايه د بمکو خان بالا غم چه دارن خشو دونن که مردم تهلخارن زموني واخور ويبون که ديره د شمشیری و حق من دهس شیره مجالي هم د نی سی مفت خردن و سر بافه ی ملت شو روز و چردن با سپاس فراوان اسداله زمانی (خلمر) + نوشته شده در پنجشنبه یازدهم آبان ۱۳۹۶ساعت 15:47 توسط اسدالله زمانی امیراباد |

چقد هی رنج بی غاري کشيمون چقد هی بار غم افتا و ريمون یه سال خش من ای سی سال نييم و ول ويسام هی ای رهنه پييم و ول ويسامه ای افتو نيايه و سی ای چشم بی خو خو نيايه اميدي نی و ای اويار او دز که اينگل گرگین من پوس سه بز حيايي نيکنن مردم د مردن د خرسل دل فقيرينه نسردن و کو جهنم د ايره پیل ای نفت که دولت گسنيه هفتش گرو هشت يه هم سهمی که ايگهتن عدالت يه هم يارانشو یارو خجالت ... یه هم بانکی که ايگهتن ربا نی یه هم نفتی که ايگهتن مجانی تفم وی زندگی بدتر و مردن تفم وی مردنی که ننگ بردن مو گپ دل مردم شعر اينويسم اگر دم تش گله دم گل بديسم هميطو اينويسم تا وريسن و من خو مرگ نايوني نپيسن بيون بوهن که برنويل اياين که باشويل و نو پر ايدرارن ... با سپ

چی یه گندم سرحيي بندير افتو لودروکه ايکنم شو نيبرم خو مندمه زر برف غم ؛غم سه وبارم هفتايم اومه و ره نومي دیارم نوميي ای برف غم ريشمه خرده خرده غم ریشه ی دلم دل باره درده تشک افتو تييلت ار نيدرايه خشکنم گل زيتري جونم ورايه بسکنم غم پالغت جمنا و گردم خط بهسه من صورتم خرسل نسردم با سپاس فراوان اسداله زمانی (خلمر) + نوشته شده در دوشنبه پانزدهم آبان ۱۳۹۶ساعت 16:54 توسط اسدالله زمانی امیراباد |

بیو دلتنگتم بارون نم نم بيو زیتر بشو ای شونه زر غم بیو زیتر نويسا دم بلی بلگ بيو نی حرمتی سی شال سر دلگ بيو بارون که ويچو جرمه سوزی بيو نیین مجاله بحث و توضي بيو بارون بیو خل خردمونه بيو سی ساله غم سر گردمونه بيو سی ساله که سوزی مو نييم د هر اوري که اومه اوره پييم يه نم وی اور سه بارون ندييم و ای حنزل مو جز تهلي نچييم چقد باید د دهسلمو ويک بو و جي من سر زین باید شپک بو چقد گورو و من ای دل پکهسه چقد زر برد غم جونم تکهسه د چشمه ی چشملم وابييه اورو ايا هم وی زلي ناليه برنو دلم دلتنگ بارونی یه شوره غريفون ايکنه بی دل نجوره دلم ايخا بیا هف شو نويسه که تا هف بند دل شاید بخيسه بیو خارشتر اومه گل نمنده کسي ويچو د شانومه نخونده اگر شانومه ايخ

شیر ماله شیره برنا بي حیایی شرم درنا آخ بختم تا قیومت چرخ گردون ریش زرنا هر که افتا زور دهسش چنگ دندون سفت بهسش چی يه کفتاری و سر لش خرده بن کل پوس و هسش ايل بالا قوم و خويشن ايل دومن گرگ و میشن ني چطو ای تاس ايبن هر دو بمکو شیش شيشن رنگ من ری گل نويسا خهک خل جي گل وريسا کشک زوني دلمه برنا بخت خو رهته د ویسا ني چه وابی خنده مرده ايل سر کف غم د برده پا نهان سر دل شقایق خرس دلشه کس نسرده نيدران برنو بلندن کل تراشن پل کمندل صد ولا کردن د غارت نيوريسن ای زمندل انگلن وی خاک وگيرن بسکه بدپوزن و فيرن ايخرن وی خون مردم شو و روز بن کل نسيرن شعر خلمر چی خرنگه هر چنم بی همدرنگه سغده کرده واژه واژش بی صيا بدتر و بنگه با سپاس فراوان